اي مرغ آفتاب!
        زنداني ديار شب جاودانيم
                 يك روز، از دريچه زندان من...  

در همه عالم كسي به ياد ندارد
                نغمه سرايي كه يك ترانه بخواند
                                   تنها با يك ترانه در همه ي...

 بر نگه سرد من به گرمي خورشيد
                     مي نگرد هر زمان دو چشم سياهت
                                                 تشنه ي اين چشمه ام،...

شب ها كه دريا، مي كوفت سر را
                   بر سنگ ساحل، چون سوگواران؛
                                           شب ها كه مي خواند، آن مرغ...  

از درخت شاخه در آفاق ابر،

             برگ هاي ترد باران ريخته!

                               بوي لطف بيشه زاران...

شب دو دلداده در آن كوچه تنگ
                  مانده در ظلمت دهليز خموش
                                  اختران دوخته بر منظره چشم ...

گفت دانایی که گرگی خیره سر
  هست پنهان در نهاد هر بشر
                           لاجرم جاریست پیکاری ستورک
                         روز و شب ما بین این انسان و گرگ ...

باورت نــــــــــــــــــمیشود که در زمین 
         هرکجا به هر که مـــــــــــــــــــــیرسی                                                  خنجری میان مشت خود نــــــهفته است...

تاج از فرق فلک برداشتن
جاودان آن تاج بر سرداشتن

در بهشت آرزو ره یافتن
هر نفس شهدی به ساغر داشتن

...

  --->> برو ادامه مطلب <<--