شایدم نشناختی، منم کامبیز

آااه ای عشگ من، چند روز که دلم برات جرفته و گلبم مثل یه ساعت دیواری هر دقیقه شصت لیتر آب را تقسیم بر مجذور مربع میکنه، حالا بجو بقال محل ما چند سالشه؟

امروز یاد آن روزی افتادم که تو من را دیدی و یک دل نه صد دل من را عاشگ خودت چردی. یادت میآید؟

ای بابا عجب گیجی هستی یادت نمی یاد؟

خیلی خنجی، خودم میجم. اون روز که من زیر درخت جیلاس سر کوچه، لبو کوفت میچردم با بربری. ناجهان پدرت تو را با جفتک از خانه بیرون انداخت و من مثل اسب به تو خندیدم، خیلی از دست من ناراحت شدی. ولی با عشگ و علاگه به طرف من آمدی. خیلی محکم لگدی به شکم من زدی و رفتی. آن لگد را که زدی برق از چشمانم پرید و حسابی عاشگت شدم.

از آن به بعد هر روز من زیر درخت جیلاس میایستادم تا تورا ببینم، ولی هیچوگت ندیدم. اول فکر کردم که شاید خانه تان را عوض کردید ولی بعدا فهمیدم درخت جیلاس را اشتباه آمده بودم.

یک گاب عکس خالی روی میزم گذاشتم و داخل آن نوشتم “عشقم” هروقت آن را میبینم به تو فکر میکنم و تصویر تو را به ذهن میآورم. اینم بجم که من بدجوری جیرتم هااااااااا ! مثلا همین دیروز داداشم داشت به گاب نگاه میکرد، دو تا زدم تو سرشو بهش گفتم مجه تو خودت ناموس نداری به دختر مردم نگاه میکنی؟

راستی این شمارهای که به من دادی خیلی به دردم خورد. هر روز زنج میزنم و یک ساعت باهات درد دل میکنم و تو هم هی میگی “مشترک مورد نظر در شبکه موجود نمیباشد” من که میدونم منظورت از این حرفا چیه!! منظورت اینه که تو هم به من عشگ میورزی، مجه نه!؟

یه چیزی بهت میجم ولی ناراحت نشی، جوساله! این چه وضع ابراز عشقه؟

ناراحت شدی؟ خاچ بر سر بی جنبت!! آدم انگد بی جنبه؟

ولی میدونم یکی از این روزا سرتو میندازی پایین و عین بچهٔ آدم میای تو خونهٔ من، راستی خواستی بیای ده تا نون بربری هم سر راهت بجیر!

یه روزی میام خواستجاریت، میخوام خیلی جَرم و صمیمی باباتو ببوسم و چندتا شوخی دستی هم باهاش میچنم که حسابی اول زندجی باهم رفیق بشیم، راستی چلهٔ بابت مثل نور افکن میمونه. بعد عروسی بهش بجو خیلی طرف خونهٔ ما پیداش نشه. من آدم کچل میبینم مزاجم بهم میریزه!

چند وگت پیش یه دسته جل برات از باغچه چندم که سر کوچتون دادمش به یه دختر دیجه، فچر بد نکن!

دختر داشت نجام میکرد منم تو رودرواسی جیر کردم جل رو دادم بهش، اونم لبخند ملیحی از ته روده اش به من زد. درسته دختره از تو خیلی خوشجل تر بود ولی چیکار کنم که بیخ ریش خودمی.

خلاصه اینچه بی گراری نکن...

عشگ تو کــــــامبیز