شاخه ميخک يعنی خشک شده غنچه درخت ميخک از دو هزار سال پيش بعنوان ادويه بكار می رفته است. ميخک از نظر طب قديم ايران خيلی گرم و خشک است و دارای خواص بسياری است.

خواص دارویی:

۱ـبرای رفع دندان درد و گوش درد يک قطره از اسانس ميخک و يا روغن آنرا روی دندان بماليد و يا در گوش بچكانيد.

۲ـميخک تقويت كننده مغز می باشد و كسانی كه حافظه ضعيف دارند بايد از دم كرده ميخک استفاده كنند.

۳ـميخک از سرطان جلوگيری كرده و حتی درمان كننده سرطان می باشد.

۴ـبرای درمان كمردرد ، چای ميخک  و يا دو قطره اسانس ميخک را با آب گرم و يا چایی مخلوط كرده و بنوشيد.

۵ـنوشيدن يک فنجان چای ميخک بعد از غذا ، گاز و درد معده را از بين می برد.

۶ـمقوی معده و جهاز هاضمه است.

میزان مصرف:برای تهیه چايی يا دم كرده ميخک مقدار ۱۰گرم ميخک را با يك ليتر آب جوش مخلوط كرده و بمدت ۵ دقیقه دم كنيد.

نکته:همانطور كه گفته شد ميخک بسيار گرم است و بنابراين برای گرم مزاجان مناسب نيست و ممكن است باعث ناراحتی كليه و روده ها شود اينگونه افراد بايد ميخک را با صمغ عربی مخلوط كرده و بخورند .